Ptaki drapieżne są bardzo różnej wielkości. Najmniejsze - sokoliki z puszcz azjatyckich - ważą niecałe 60 gramów, największe zaś południowoamerykańskie harpie wielkie - ponad 6 kilogramów. Samice większości gatunków są większe od samców. Drapieżniki, w zależności od gatunku, polują odmiennymi metodami i wybierają różne ofiary. Wiele ptaków żywiących się stworzeniami naziemnymi wykorzystuje wysoko położone punkty obserwacyjne - słup telegraficzny, gałąź czy słupek ogrodzeniowy. Siedząc nieruchomo, oczekują, aż ofiara zdradzi swą obecność najmniejszym poruszeniem, by błyskawicznie spaść na nią z góry. Pustułki i inne gatunki polujące nad terenami otwartymi zawisają w powietrzu, wypatrując zdobyczy. Większość orłów poszukuje ofiar szybując wysoko, ale orzeł przedni często poluje "na piechotę" lub czeka nieporuszony, aż królik lub inny niewielki ssak wychynie z nory. Trzmielojad obserwuje powracające do swych podziemnych gniazd osy, by następnie rozkopać gniazdo i dobrać się do larw. Wszystkie ptaki drapieżne i sowy mają znakomity wzrok. Ich palce zakończone są ostrymi szponami, umożliwiającymi chwytanie zdobyczy, a haczykowate dzioby o ostrych krawędziach pozwalają rozszarpywać ciała ofiar. Sokoły łamią karki ptaków i ma-łych ssaków mocnym dziobem o krawędzi zaopatrzonej w "ząb". Slimakojady, spokrewnione z kaniami, mają cienkie, zakrzywione dzioby umożliwiające wydobywanie ślimaków z muszli. Szorstkie podeszwy stóp rybołowów ułatwiają trzymanie śliskich ryb.