Najbardziej interesującą cechą tak zwanych ptaków śpiewających jest ich różnorodność. Prawie połowę świata ptaków, czyli około 4000 gatunków, zaliczamy, ze względu na budowę ich narządów wydawania głosu, do ptaków śpiewających. Nie wszystkie gatunki są dobrymi śpiewakami, a głosy niektórych w ogóle trudno nazwać śpiewem. Najładniejszy dźwięk, jaki potrafi wydać kruk, to chrapliwe krakanie. Istnieje wielka różnorodność ptaków śpiewających. Ich wielkość waha się od przeszło pół metra w przypadku kruków do siedmiu centymetrów, jak u czerwonek. Niektóre mogą być niepozorne jak strzyżyki, jaskrawo ubarwione jak tanagry lub mieniące się wieloma barwami jak nektarniki. Pewne cechy są jednak wspólne dla znakomitej większości z nich. Oprócz pluszczów, które przystosowały się do życia w ciągłym kontakcie z wodą, ptaki śpiewające są stworzeniami lądowymi. Większość z nich buduje miseczkowate lub zamknięte gniazda w gałęziach drzew lub krzewów, a niekiedy (jak skowronki) także na ziemi - wyjątek stanowią tu gatunki gnieżdżące się w dziuplach, takie jak kowaliki czy sikory. Ptaki śpiewające są wzorowymi rodzicami: niezmordowanie wtykają kolejne porcje pożywienia w przepastne dziobki swych, początkowo bezradnych, piskląt i kontynuują karmienie aż do usamodzielnienia się młodych.